صدا
سلام دوباره 
احتمالا همه تا حد خوبي با شفق هاي قطبي آشناييد.
يكي از ويژگيهاي شفق ها كه هنوز براي من مرموز باقي مانده، صداي آنهاست. مي خواهم سوالي را در اين مورد بررسي كنم و از همه خواهش مي كنم فرضيه هاي خود يا ديگران را همين جا مطرح كنند.
مي دانيم كه افراد زيادي همزمان با ديدن شفق ها صداهايي هم شنيده اند. با توجه به ارتفاع وقوع شفق ها كه در گستره ي 80 تا 1600 كيلومتري سطح زمين است، حد اقل زماني كه ناظر براي شنيدن صدا لازم دارد حدود 5 دقيقه است. يعني ديدن و شنيدن نمي تواند همزمان اتفاق بيفتد.
البته اين مسئله وقتي مطرح مي شود كه ما فرض كنيم صوت شانس انتشار پيدا كرده. چون در آن ارتفاع حتي غلظت لازم براي انتشار هم وجود ندارد.
يكي از فرضيه هاي ارائه شده اين است كه چون شفق ها معمولا در مناطق غير شهري و خيلي ساكت "مورد مشاهده" قرار مي گيرند (يعني معمولا مردم براي ديدنشون ميرن به جاهايي كه از قضا ساكت هم هستند!) پالس هاي تصويري صرفا در ذهن ناظر به پالس هاي صوتي تبديل مي شود.
فرضيه ي ديگر اينست كه طي فرايند تشكيل شفق ها تا حد كمي در اجسام سطح زمين الكتريسيته ي ساكن ايجاد مي شود و اين بار الكتريكي دائما – به ويژه توسط اجسام خشك، نازك و دراز- به جو تخليه مي شود و اين صدا ايجاد مي شود. يك نكته ي جالب اينست كه نمونه اي از اجسام دراز و نازك و ... موهاي خود ناظر هستند، يا علف هاي زير پايش.
فزضيه هاي ديگري هم وجود دارد ولي ترجيح مي دهم منتظر اظهار نظر و تحليل بيشتر از طرف بقيه (نويسنده ها و خواننده ها) باشم.
این وبلاگ زیر نظر گروه ستاره شناسی سپهر نیلگون و به یاری آقای کارن مولاوردی خانی فعالیت می کند.از مشتاقان به علم نجوم و فضا خواهشمندیم در صورت تمایل به همکاری،با ایمیل وبلاگ ارتباط برقرار کنند.