نگرانی چینی‌ها از اقدام ارتش آمریکا

                

چین از اقدام ارتش آمریکا در انهدام کردن ماهواره جاسوسی آسیب دیده خود که قرار است که این ماهواره حامل 450 کیلوگرم مواد سوختی خطرناک با زمین برخورد کند، سخت نگران است.

 

مقامات ارتش ایالت متحده آمریکا طی بیانیه اظهار کرده­اند که امیدوار هستند که این ماهواره در طی هفته آینده قبل از ورود این ماهواره به جو زمین، ارتش آمریکا با شلیک یک موشک از یک ناو جنگی خود که در آب­های شمال اقیانوس آرام مستقر است این ماهواره را منهدم سازند.

 

 

 «آژانس خبری کسينهوا»(Xinhua News Agency)، به نقل از سخنگوی وزارت امور خارجه چین، «ليو جينچو»(Liu Jianchao)، که در روز یکشنبه هفته جاری اظهار کرد: دولت مردان چینی وضعیت موجود را تحت نظر دارند و بر این امر پای فشاری دارند که آمریکا را بموجب ایجاد خسارات احتمالی برای امنیت فضای خارج و داخلی  کشورهای جهان، از این اقدام منع کنند.

 

ليو جينچو  اظهار کرد: ارکانهای وابسته به دولت چین این فعالیت­ها را بدقت تحت نظر دارند و در صدد تدبیر اقدامات پیش گیرانه هستند.  

 

روسها هم نگرانی خود را درباره برنامه ارتش آمریکا در شلیک کردن موشک بمنظور انهدام این ماهواره آسیب دیده اعلام کردند، همچنین روسها بر این باورند که احتمالا ارتش آمریکا با این اقدام قصد دارد که سیستم پدافند موشکی خود را بصورت پنهانی مورد آزمایش قرار دهد.

 

ارتش آمریکا بر این امر واقف است که برنامه از بین بردن این ماهواره جاسوسی آسیب دیده یک برنامه آزمایشی برای از بین بردن ارتباطات مداری و اطلاعات نظامی نیست.

 

دولت بوش و مقامات رسمی ارتش آمریکا طی سخنرانی­های متعددی اظهار کرده­اند که این ماهواره هم اندازه یک اتوبوس، حاوی یک سوختی بنام هیدروزین است که ماده بسیار خطرناک و کشنده­ای برای موجودات زنده در حال حیات بر روی زمین است و می­تواند برای ساکنان منطقه­ای که این ماده به زمین  برخورد می­کند، کشنده باشد.

سیاست مردان آمریکایی که در کشورهای دیگر اقامت دارند آمورش­هایی را از قبل دیده­اند تا دولت­های دیگر را قانع سازند که این پروژه نتیجه مشترکی را برای همه­ ملت­ها در بر خواهد داشت و آن اشتراک در این است که مردم ملتها را از خسارات احتمالی برخورد این ماهواره با زمین که دارای سوخت بسیار خطرناک است، محفاظت می­کند. همچنین سیاست مردان آمریکای اظهار کرده بودند که پروژه دولت آمریکا از سال گذشته، زمانی که آمریکا سعی بر این داشت که یک ماهواره آب و هوا شناسی آسیب دیده خود را توسط یک موشک بالستیک از بین ببرد، مورد انتقادات دولت مردان چینی قرار گرفته بود.

 

(موشک قابل جایگزین 3 «SM-3» در 22 ژوئن سال 2007 طی یک شلیکی که از پدافند موشکی قسمت پرتاب موشکی بالستیک،  از یک سپر مخرب USS، بنام «DDG 73» که متعلق به نیروی دریایی ارتش آمریکا است، مورد آزمایش قرار گرفت).

به احتمال بسیار قوی، این ماهواره در هفته اول ماه مارس سال جاری به زمین برخورد خواهد کرد. مهندسین آمریکایی بر این باورند که نصف این ماهواره که وزنی در حدود 2,268 کیلوگرم دارد و انتظار می رود از سقوط جان سالم بدر ببرد و بازمانده ها آن برروی زمین در گستره شعاع چند صدکیلومتری پراکنده شود.

ترجمه و ویرایش: محمود انصاری

منبع:سایت سیمرغ ، سایت اسپیس

 

حلقه­های سیاره زحل ...

 

دانشمندان احتمال می دهند که حلقه­های سیاره زحل هم سن منظومه شمسی است.

 

مشاهدات جدید فضاپیمای کاسینی از حلقه های پر رمز و راز سیاره زحل آشکار ساخت که ،طبق باورهای قبلی مبنی بر اینکه این حلقه ها در طی زمان حیات دایناسورها بر روی سطح زمین شکل گرفته ­اند، این حلقه­ها در حدود 4.5 میلیارد سال قبل هم زمان با شکل­گیری منظومه شمسی بوجود آمده­ اند.

 

پرفسور «لری اسپسيتو»(Larry Esposito) سرپرست گروه بررسی طیف­ نگاری تصاویر فرابنفش در «واحد تحقیقی تخته سنگ­ها»(CU Boulder) می­گوید:"اطلاعات ارسالی در سال 1970 بوسیله فضاپیمای ویجر و نیز مشاهدات اخیر تلسکوپ فضایی هابل، باعث شده  است که دانشمندان بر این باور باشند که حلقه ­های سیاره زحل نسبتا جوان بوده و احتمالا صد میلیون سال قبل در اثر برخورد عظیم یک دنباله­دار با یکی از قمرهای این سیاره بوجود آمده است".

 

اما پس رسیدن فضاپیمای کاسینی در سال 2004 به سیاره زحل، و بررسی ویژگی­های حلقه ­ها بوسیله ابزارهای نصب شده بر روی فضاپیمای کاسینی، مشخص شد که این حلقه­ها بوسیله برخورد عظیم بوجود نیامده ­اند. عمر هر یک از حلقه نشان­ دهنده وجود تفاوت بسیار زیاد بین آنها است و همچنین مشخص گردید که مواد تشکیل دهنده حلقه­ها دائما در حال شکل گرفتن هستند.

 

در ادامه اسپسیتو از آزمایشگاه واحد تحقیقی تخته سنگی به منظور  مطالعات فیزیک فضایی و جوی، می­گوید:" شواهد بدست آماده، با تصویر که در طی تاریخ از حلقه ­های سیاره زحل گرفته شده است، منطبق هستند. ما نماینگر چرخه بوجود آمدن سریع و گسترده مواد تشکیل دهنده حلقه ­ها هستیم که این چرخه در اثر خرد شدن قمرها و تبدیل آن ­ها به ذرات حلقه­ها و سپس گرد هم آمده دوباره این ذرات و تشکیل یک قمر ، دائما در حال تکرار است".

 

اسپسیتو می­گوید:" ما به این حقیقت پی بریم که احتمالا این حلقه­ ها در  گذشته نه چندان دور از زمان کیهانی، شکل نگرفته­ اند و این کشف مبنی بر خوش اقبالی ما نیست که در زمان حال به این حقیقت پی برده­ایم. احتمالا این حلقه­ها­ به دور این سیاره بوده­ اند و دائما در حال تغییرات هستند و به دور این سیاره برای میلیاردها سال باقی خواند بود". در ادامه می­گوید:"طبق دست نوشته ­های باقی مانده از چینی­ها، می­توان پی­برد که در زمان­های گذشته دانشمندان بر این باور بوده ­اند که حلقه ­هایی که با سیاره زحل هم سن هستند، باید بدلیل وجود توده مداوم که حاصل از غبارها، که زودگذر هستند، تاریکتر باشند".

 

"اما مشاهدات جدید فضاپیمای کاسینی، حاکی از آن است جرم اجسام یخی و صخره­ای که در داخل این سیستم بسیار گسترده حلقه ­ای وجود دارند، احتمالا بسیار بزرگتر از تخمین­ های قبلی هستند، که این مسئله به ما برای توضیح دادن دلیل درخشندگی حلقه­ها طی رصد آن­ها بوسیله تلسکوپ­های زمینی و یا از بوسیله فضاپیماها، کمک می­کند".

 

" بیشتر جرم موجود در داخل حلقه­ها، که حجم انبوه از مواد اولیه برای بوجود آمدن دوباره این حلقه­ها هستند، در واقع باعث شده است که این توده غبارها دور این سیاره گسترش یابند. اگر این توده به حجم ­های بزرگتر از مواد تشکیل دهنده حلقه ­ها تقسیم­ بندی کنیم، باعث می­شود که این حلقه­ها رقیق تر بشوند و برای توضیح دادن اینکه چرا حلقه ­ها درخشان و بیشتر از انتظار ما دست نخورده هستند، کمک می­کند".

 

اسپسپیتو، شخصی که با استفاده از اطلاعات فضاپیمای پاییونر 11 که در سال 1979، حلقه کم نور F را کشف کرد، می­گوید:" دانشمندان با مطالعه این حلقه 13 قمر جدید و به تعداد 30 عدد جرم با عرض­های 27 متر تا شش کیلوتر را کشف کردند".

 

با اینکه بیشتر اجسام کشف شده کم نور بودند، دانشمندان استنتاج می­کنند که احتمالا آنها توده موقتی از گلوخه های یخی  هستند که دائما در حال خرد شدن و شکل گیری مجدد هستند.  اسپسپیتو می­گوید:" تیم تحقیق کننده برای توده قمرهای برچسب نام­های «انگشت شست»( Mittens) و «کرک»(Fluffy) زدند، بدلیل اینکه آن­ها طی مدت زمان بسیار کوتاه بوجود می­آیند و از بین می­روند و دارای چندین دوره زندگی هستند".

 

در ادامه تاکید کرد که ما حلقه­های زحل را در آینده، همانند شهرهای بزرگ جهان در حال گسترش هستند، همانطوری که ما حال می­بینیم، نخواهند بود.

 

ترجمه و ویرایش: محمود انصاری

منبع: روزنامه جام­جم

منبع اصلی:سایت space flight now

 

 

بهبود وضعیت لایه اوزون

یک خبر خوب برای ساکنان کره‌ی زمین: سوراخ لایه اوزون بر فراز جنوبگان (قطب جنوب) در مقایسه با سال گذشته ۳۰ درصد کوچک‌تر شده است.

بنابر اطلاعات ارسالی از ماهواره «انويست»(envisat)٬ در مقایسه با سال گذشته که ۴۰ میلیون تن از لایه اوزون کاسته شده بود، امسال این عدد به ۷/۲۷ میلیون تن رسیده است، اما این خبر به این معنی نیست که لایه اوزون به طور کامل در حال ترمیم است.

لایه اوزون به محدوده‌ي گاز اوزون در جو زمین گفته می‌شود. مولکول‌های اوزون متشکل از ۳ اتم اکسیژن این لایه را تشکیل داده‌اند. لایه اوزون همانند یک سپر محافظ عمل می‌کند و از رسیدن تشعشات خطرناک فرابنفش خورشیدی به سطح زمین، جلوگيري مي‌کند.

در دهه‌های گذشته، هر ساله این لایه ۰.۳ درصد نسبت به سال قبل خود نازکتر می‌شد تا جایی که در قسمتی از قطب جنوب کاملا از بین رفت. این امر باعث شده است که احتمال مبتلا شدن مردم به انواع بیماری‌ها از جمله سرطان پوست، آب مروارید، و به خطر افتادن زندگی موجودات آبزی، بطور فزاینده‌ای افزایش یابد.

حال ما بخوبی می‌دانیم که مواد شیمیایی از جمله گازهايی که برای خنک کردن یخچال‌ها و سردخانه‌ها به کار می‌روند تا حد زیادی بر از بین رفتن این لایه تاثیر می‌گذارند. برای مقابله با این پدیده تمام مردم دنیا در تلاشند که این عوامل مخرب را کاهش دهند.

بوجود آمدن سوراخ لایه اوزون بر فراز قاره جنوبگان به سال ۱۹۸۵ مربوط می‌شود. این شکاف باعث شده است که پرتوهای مضر و خطرناک خورشیدی از جمله فرابنفش به راحتی به سطح زمین برسند و باعث بوجود آمدن بیماری‌های خطرناکی در موجودات زنده در این محدوده از کره خاکی شده است.

دانشمندان با محاسبه مساحت منطقه سوراخ لایه اوزون بر فراز جنوبگان، توانستند که مقدار کاسته شده از اوروزن را اندازه‌گیری کنند. مساحت این سوراخ در حال حاضر در حدود ۷/۲۴ میلیون کیلومتر مربع است که این عدد برابر با مساحت آمریکای شمالی است. دانشمندان بر این عقیده هستند که کوچک‌تر شدن ۳۰ درصدی این سوراخ احتمالا بدلیل تغییرات دما و ساختار دینامیکی اتمسفر زمین در این قسمت از لایه اوزون است.

اما سوال اینجاست که دانشمندان چگونگی وقوع این پدیده را توجیه می‌کنند. در طی فصل سال گذشته، سوراخ لایه اوزون دقیقا بر فراز قطب جنوب قرار نداشت و به یک سمت این قطب حرکت کرده بود و این اجازه را داده بود که لایه اوزون با جریان هوای گرم مخلوط شود. مولکول‌های اوزون در دمای زیر ۷۸- درجه سانتی گراد نابود می‌شوند و زمانی که هوای اطراف این محیط گرم است باعث می‌شود که سرعت فرآیند از بین رفتن را آهسته‌تر شود.

بر عکس این اتفاق٬ ممکن است سال آینده شاهد این باشیم که سرعت از بین رفتن اوزون بيش‌تر شود و شرایط بر خلاف امسال باشد. بنابر این نمی‌توانیم نتیجه بگیریم که لایه‌ی اوزون در حال ترمیم است. باید بیش‌تر مراقب آن باشیم.

ترجمه و ویرایش: محمود انصاری

منبع: اسا

گردوی عجیب

به گزارش سازمان فضایی اروپا٬ با گذر فضاپیمای کاسینی از فراز قمر دو چهره زحل، «یاپتوس»(Iapetus)، که در تاریخ ۱۹ شهریور انجام شد٬ صدها عکس از سطح این قمر تهیه شده است و دانشمندان این ماموریت را برآن داشته که بر روی این قمر مطالعات بسیار بیشتری انجام دهند.

عکس‌ها سه شنبه هفته‌ی گذشته به زمین ارسال شد و در روز چهارشنبه٬ سازمان فضایی اروپا عکس‌های سطح این قمر را که به شدت مورد برخورد اجرام فضایی قرار گرفته است منتشر کرد.

برخوردها در امتداد لبه کوهها نسبت به مناطق دیگر این قمر از تراکم بیشتر برخوردار هستند. با دریافت این عکس‌ها بیشتر مطالعات بر روی کوه‌های مرتفعی به ارتفاع ۲۰ کیلومتر متمرکز شده است که با ادامه یافتن در امتداد استوا، ظاهر این قمر را همانند یک گردو کرده‌اند.                 

 «تیلمن دنک»(Tilmann Denk)٬ یکی از دانشمندان ماموریت کاسینی در برلین و مسئول برنامه ریزی برای گرفتن تصاویر ماموریت کاسینی، می‌گوید:" عکس‌های ارسال شده از فضاپیمای کاسینی حیرت انگیز هستند. هر عکس جذابیت خود را دارد. من هفت سال منتظر چنین عکس‌هایی بودم و هم اکنون آن ها را در مقابل خود می‌بینم."

گذر امسال فضاپیمای کاسینی بر فراز یاپتوس٬ نسبت به گذر سال ۲۰۰۴، در حدود ۱۰۰ بار نزدیک‌تر بود و در آن فضاپیمای کاسینی از ارتفاع ۱۶۴۰ کیلومتری سطح این قمر گذر کرد. شکل نامنظم و گردو مانند یاپتوس، کوه‌هایی که بیشتر در امتداد استوای این قمر واقع شده‌اند و میزان درخشندگی سطح یاپتوس از اسرار این قمر به شمار می‌روند و دانشمندان در تلاش‌اند تا بتوانند این اسرار را حل کنند.

  «کارولين پورکو»(Carolyn Porco)، رهبر تیم عکس‌برداری کاسینی در موسسه‌ علوم فضایی آمریکا می‌گوید:"پرواز کاسینی بر فراز یاپتوس همانند سقوط آزادی بدون توقف بود که در انتهای آن متوجه شدیم از فراز سرزمیني شگفت انگیز عبور کرده‌ایم. کم‌تر مکانی در منظومه‌ی شمسی دارای سطحی این‌گونه٬ با تضاد شدید بین رنگ‌های سیاه و سفید است .

 

  «تورنس جانسون»(Torrence Johnson) یکی از اعضای تیم عکاسی کاسینی می‌گوید:" یاپتوس پنجره‌ای است که زمان گذشته را به ما نشان می‌دهد و ما را در درک بهتر چگونگی تحول منظومه شمسی در بیش از چهار میلیارد سال قبل کمک می‌کند.  سطح دست نخورده‌ي يخي اين قمر امکان مطالعه ما را در تاریخ منظومه‌ی شمسی فراهم می‌کند."

عکس‌های فضاپیمای کاسینی، ما را در شناخت بهتر ترکیبات شیمیایی این سطح اسرارآمیز یاری خواهد کرد. به کمک این عکس‌ها ما می‌توانیم به دنبال جوی رقیق یا فوران‌های گازی سطحی باشیم و دمای شب هنگام این قمر را تخمین بزنیم.

ترجمه: محمود انصاری

ویرایش: پیمان اکبرنیا

منبع: ESA

هلال آخر ماه شعبان سال 1386

 

درصد روشنی ماه: ۲ درصد

دوربین: سونی     cyber-shot   w1
رصدگاه: دماوند
زمان: ۱۰سپتامبر ۲۰۰۷ - ۱۹ شهریور ۱۳۸۶
تلسکوپ: مید(  " MEADE 10 ) ده اینچ
عکاس: محمود انصاری

وضعیت جوی: کاملا صاف همراه با غبار زیاد در نزدیکی افق

 

حرکت دوباره‌ي مريخ نوردها

پس از گذشت شش هفته از طوفان بزرگ در لایه‌های بالای اتمسفر مریخ که مانع از رسیدن نور خورشید به صفحات خورشیدی دو مریخ نورد شده بود و به موجب آن دو مریخ‌نورد «روح» و «فرصت» نتوانسته بودند به فعالیت‌های خود بر روی این سیاره سرخ ادامه دهند٬ هم اکنون مریخ نوردها حرکت خود را آغاز کرده اند.

اگر این طوفان فروکش نمی‌کرد این مریخ نوردها فقط برای مدت کمی برای گرم نگه داشتن سیستم‌های خود انرژی ذخیره داشتند و پس از این مدت هر دو مریخ‌نورد دچار یک سرنوشت بسیار تلخ می‌شدند. پس از شش هفته دشوار برای هر دو مریخ‌نورد‌ها، طی اطلاعات مخابره شده از مریخ‌نورد فرصت، مهندسین ناسا اعلام کردند که طوفان بزرگ مریخ فرو نشسته و آلودگی غباری اتمسفر مریخ از بین رفته است و هم اکنون دو مریخ نورد روح و فرصت مشغول انجام فعالیت‌ها و اکتشافات خود بر روی این سیاره هستند.

مریخ نورد فرصت در حدود ۱۳ متر به لبه‌ی دهانه‌ی ویکتوریا نزدیک‌تر شده است. هم اکنون موقعیت این مریخ نورد به گونه ای است که انرژی مناسبی به صفحات خورشیدی آن می‌رسد. بعلاوه وزش باد مساعد با پاک کردن غبارهای موجود بر روی سطح صفحات خورشیدی مریخ نورد، بازده صفحات خورشیدی مریخ نوردها را ۱۰ درصد افزایش داده است. انرژی دریافتی روزانه‌ی صفحات خورشیدی فرصت به ۳۰۰ وات-ساعت رسیده که دو برابر بیش از انرژی دریافتی آن در زمان طوفان است.

طی ماموریت سه ساله این مریخ‌نوردها بر روی سطح لنز دوربین میکروسکوپی مریخ‌نورد روح٬ گرد و غبار انباشته شده است، به طوری که کیفیت عکس‌هایی که به وسیله این ابزار گرفته می‌شود کاهش یافته است. با این وجود عکس‌هایی که این دوربین می گیرد به وسیلهی رایانه‌ تصحیح می‌شود و این تصحیح می‌توانند جبران کنندهی بیشتر اثر عوامل آلودگی باشد. تیم اجرایی این ماموریت به دنبال راه حلی است که بتواند این گرد و غبارها را از سطح لنز دوربین ‌ میکروسکوپی مریخ نورد پاک کنند.

منابع: www.spaceflightnow.com

ترجمه: محمود انصاری

نمونه دیگر از شاتل های روسیه ---- OK-GLI

                   

پس از اینکه ایالات متحده امریکا شاتل های خود را برای انجام ماموریتهای فضایی عازم فضا  کرد مهندسان اتحادیه شوروی بیکار نشسته نبودند. آنها شاتل OK-GLI را در سال 1984 طراحی و ساختند که این شاتل روسیه همانند نمونه های دیگر آمریکای خود بود. این مدل از شاتل روسی همانند نمونه های آمریکای خود از هواپیمای Boeing 747 برای رها شدن در ارتفاع یاری نمی گرفت این شاتل خود دارای موتورهای جت بود که این شاتل را قادر بر این کرده بود که خود دارای قابلیت بلند شدن از رو سطح زمین و نیز نشستن بر روی سطح زمین باشد.

 

                                              

 

OK-GLI  یک شاتل آنالوگ مجهز به سیستم های پیشرفته، همانند آخرین نمونه های شاتل ها، دارای صندلی های که دارای قابلیت ایجکت ، دارای سیستم ناوبری و دارای سیستم اندازه گیری دمای سطح خود شاتل بودند. این شاتل بهمراه هواپیمای VM-T برای تست کردن سیستم آیرودینامیک، و تمامی سیستم های آن و البته تست کردن سرعت شاتل بهمراه VM-T به پرواز در آمد بود (همانطوری که در تصویر بالا مشاهده می کنید). این شاتل در سال 2000 بوسیله یک کشتی به استرالیا انتقال یافت و در یک نمایش پرواز که مخصوص سرعت بود شرکت داده شد که در این مسابقه با هواپیمای MAKS رقابت کرد. بعد از این مسابقه این شاتل قرار بود که طی یک سفر چهار ساله از شهر سیدنی به جنوب شرق آسیا انتقال یابد. در سال 2004 این شاتل در بحرین در یک نمایش هوایی شرکت کرد که آخرین پرواز این شاتل محسوب می شد. پس از آن روسیه این شاتل را به یکی از موزه های هوایی آلمان( Sinsheim Auto & Technik Museum )در سال 2005 فروخته شد اما این شاتل هنوز در بحرین نگهداری می شود و در معرض نمایش مردم قرار دارد.

 

                OK-GLI در سیدنی                              OK-GLI در حال بلند شدن از رو سطح زمین

       

 

منبع: سایت آسمان پر از ستاره

منبع اصلی: buran energia

ترجمه: محمود انصاری

آیا ما در 27 آگوست 2 ماه در آسمان داریم؟؟؟

مدتی است که خبری بین همه فوروارد میشه مبنی بر این که شب 27 آگوست مریخ در آسمان به درخشندگی ماه دیده میشه و دو ماه در آسمان داریم! چنین چیزی از نظر علمی غیر ممکنه چون مریخ حتی در کم ترین فاصله از زمین بیش از صد برابر دورتر از ماهه!  از تمام بچه های نجومی خواهش می کنم این دروغو در وبلاگشون بنویسن تا همه مطلع بشن! چون این مطلب هر سال داره تکرار میشه و حتی رسانه های ملی( نظیر روزنامه اعتماد ملی و ... ) هم اونو مینویسن. تصویر بالا ماه و مریخ رو در کنار هم در آسمان نشون میده! اگه دوست دارید همین پست رو در وبلاگتون استفاده کنید.

گزارش تصویری از ماموریت ایندیور

شاتل ایندیور بعد از سفر مهیج خود به ایستگاه فضایی به سلامت در روی زمین است و هفت خدمه آن از اینکه به زمین به سیاره خود بازگشتند خوشحال اند.

                                                 

     پرتاب شاتل از مرکز فضایی کندی                    خدمه شاتل لحظاتی قبل از پرتاب        سرته شدن شاتل برای اتصال به ایستگاه

 

                                                        

     اتصال شاتل به ایستگاه فضایی     ملاقات خدمه ISS با خدمه شاتل بهنگام ورور به ISS    آتش سوزی جنگل های کالفورنیا از ISS

 

                                                         

       بررسی آسیب های شاتل                         نمایی طوفان Flossie از ایستگاه ISS       جداسازی سخت افزار از بخش Canadarm2

 

                                                         

 مراحل جداسازی شاتل از ایستگاه ISS                  جداسازی شاتل از ایستگاه ISS                گرفتن اجازه فرود از مرکز فضایی کندی

تمام این فیلمها بصورت فرمت Media Player و با سرعت ۵۶ هستند. با عرض پوزش بنده نتوانستم فیلم فرود شاتل را ضبط کنم ولی حتما پیدا خواهم کرد و در این پست قرار خواهم داد.

منبع: NASA TV

        سایت آسمان پر از ستاره

گردآوری: محمود انصاری

 

شاتل ایندیور به زمین بازگشت

 شاتل فضایی ایندیور پس از ماموریت دو هفته‌ای موفق خود٬ دقایقی قبل با موفقیت در پایگاه فضایی کندی به زمین نشست.

این بیستمین پرواز شاتل فضایی ایندیور به فضا بود. با وجود این که طبق محاسبات٬ صدمه‌ای که هنگام پرتاب در بدنه‌ی شاتل به وجود آمده بود خطری برای آن ایجاد نمی‌کرد٬ اما نگرانی اندکی وجود داشت. با این حال شاتل به سلامت فرود آمد و نشان داد که محاسبات درست بوده است.

ایندیور در راه باگشت به زمین از فراز آمریکای مرکزی و کشورهای مانند کوبا گذر کرد تا در نهایت در یک روز آفتابی بعد از دو هفته سفر مهیج به ایستگاه فضایی  در جزیره فلوریدا در مرکز فضایی کندی فرود موفق و سالمی را داشته باشد. در این ماموریت شاتل ایندیور بعد از گذراندن مسافت ۵.۲ میلیون  مایلی با ۲۰۱ دور کامل به دور زمین که مدت ۱۲ روز و ۱۷ ساعت ۵۵ دقیقه ۳۴ ثانیه این ماموریت به طول انجامید در ساعت ۱۲:۳۲:۱۶ بعد از ظهر امروز به وقت محلی به زمین بازگشت. منتظر خبرهای جدیدتر از گزارش این ماموریت باشید.

منبع: Space Flight Now

ترجمه: محمود انصاری

جويندگان کسوف

عکس از: بابک امین تفرشی ( خورشید در نیمه شب در افق آنتارتیکا یا جنوبگان  سرزمین درست نخورده می درخشد)

آنجا سرزمین سپیدی بی‌پایان است. بکرترین، سردترین و بادخیزترین قارهٔ جهان. جنوبگان، قارهٔ پوشیده از برف و یخ که قطب جنوب زمین را در برگرفته است، "ترین"‌های دیگری نیز دارد.

این جزیرهٔ غول پیکر تک افتاده در اقیانوس نیمه‌یخ بستهٔ جنوبی به طور میانگین بلندترین قاره  است و با این که ۹۸ درصد سطح آن از یخ پوشیده شده است، خشک‌ترین قاره جهان است.

به دور از کرانه‌های نیمه‌یخ بستهٔ اقیانوس جنوبی، درون این قاره کمترین رطوبت متوسط و بارش سالانه را دارد، کویری است یخ بسته، حتی خشک‌تر از لوت.

اما این طبیعت خشن منبع حیاتی و متعادل‌کننده اقلیمى کره زمین است. با وسعت ٣/١ برابر اروپا با میانگین ٦/١ کیلومتر ژرفای یخ، جنوبگان ۹۰ درصد یخ جهان و در نتیجه ۷۰ درصد آب شیرین زمین را شامل می شود.

این قاره میلیون‌ها سال پیش از این که نخستین بشر‌گونه‌ها در زمین شکل بگیرند و سرآغاز تمدن انسانی امروز شوند، از دیگر قاره‌ها جدا افتاد و حرکت صفحه‌های پوسته‌ای زمین آن را به قاره‌ای تک و تنها در جنوبی‌ترین منطقه سیاره تبدیل کرد.

به همین سبب، انسان بومی در جنوبگان وجود نداشته و سفرهای اکتشافی دریانوردان در قرن نوزدهم میلادی نخستین تماس انسان با این دنیای دور بود.

گرچه در گوشه و کنار این قاره پایگاه‌های تحقیقاتی ساخته شده است، اما هیچ ساکن دايمی ندارد و بر اساس پیمان جنوبگان که حدود نیم قرن پیش بسته شد، محیط زیست این قاره به خوبی حفظ شده است.

هنوز ۹۹درصد جنوبگان بکر و دست‌نخورده است؛ سرزمینی پهناور برای میلیون‌ها پنگوئن ریز و درشت که در این فریزر بزرگ زندگی می‌کنند.

سفر به جنوبگان، چنان مناظر بدیع و شگفت‌آوری پیش رو می‌گذارد، که دست کمی از دیدن سیاره‌ای جدید در گوشه‌ای از فضا ندارد.

منبع: Dream view

اولين ايستگاه فضايي خصوصي

اولين ايستگاه فضايي تجاري به احتمال زياد تا سال ۲۰۱۰ راه اندازي خواهد شد. اين ايستگاه فضايي در ازاي دريافت مبلغي، افراد را به فضا خواهد برد.

محمود انصاري

بنا بر بيانيه مركز هوا و فضاي «بيگلو» (Bigelow)، براي اولين بار در دنيا براي احداث اولين ايستگاه فضايي براي اهداف تجاري قبل از سال ۲۰۱۰، سرمايه گذاري خصوصي شده است. هدف اين شركت از ايجاد ايستگاه فضايي اين است كه در قبال دريافت مبلغي از مشتريان خود آن‌ها را همانند توريست‌ها  براي اقامت چند روزه يا حتي چند ساعته به مدار زمين ببرد.

مركز فضايي بيگلو در نوادا٬ تا كنون دو فضاپيماي Genesis I و Genesis II را كه قابليت گسترش دارند در مدار زمين قرار داده است. اين دو فضاپيما به وسيله‌ي موشك‌هاي روسي Dnepr پرتاب شده‌اند.

اين شركت برنامه ريزي كرده بود كه قبل از پرتاب ايستگاه فضايي اصلي با نام«Sundancer» ٬ فضاپيماي سومي را به نام كهكشان (Galaxy) به منظور پشتيباني درمدار قرار بدهد. اما بنابر گفته‌ي «رابرت بيگلو» (Robert Bigelow)٬ بنيان‌گذار شركت٬ به دليل مخارج سنگين٬ شركت از اين طرح صرف نظر كرده و ابتدا ايستگاه فضايي را پرتاب خواهد كرد.

ايستگاه فضايي Sundancer براي پرتاب در سال ۲۰۱۰ طراحي شده است. اگرچه بيگلو زمان دقيقي را براي پرتاب اين ايستگاه فضايي تعيين نكرده است اما اظهار كرده است كه زمان اين پرتاب مي‌تواند زودتر از آن چيزي باشد كه پيش بيني كرده‌اند. چگونگي سفر مسافران به ايستگاه Sundancer نيز نامشخص است.

اين خبر سه روز بعد از اين كه شركت ديگري به نام Galactic Suite اعلام كرد كه قصد ساخت هتل فضايي دارد٬ منتشر شد. اين شركت اعلام كرد كه هتل فضايي را با ۳ نفر گنجايش تا سال ۲۰۱۲ در مدار قرار خواهد داد.

تصوير اولين فضاپيماي قابل گسترش شركت بيگلو كه به وسيله‌ي دوربين‌هايي كه بر روي آن نصب شده در ماه مارس سال 2007 در مدار زمين گرفته شده است.

منبع: سایت نجوم

منبع اصلی خبر: New Scientist

تاریخ خبر: ۲۵/۰۵/۸۶

ترجمه: محمود انصاری

شبی در ابیانه

سلام به همه منجمان اعم از حرفه ای و آماتور امیدوارم که همه شما بارش برساووشی را از دست نداده باشید می دونم که دیر پست کردم این مطلب رو و چه می شه کرد. بنده به همراه یک گروه از منجمان تقریبا حرفه ای روز شنبه به ابیانه مسافرت کردیم با کلی دردسر جلوی ذدوربین های عکاسی نور گرفتنو کور کردن با پوینتر( وای خیلی درد داشت) حالا اینها بماند ولی خیلی خوش گذشت جای همتون خالی بود. از موقعی که وارد روستای ابیانه شدیم شروع کردیم به گردش تا که شب رسید. با اکیپ ما دوتا خانواده هم بودند که قرار بود با آسمان آشناشون بکنیم. اول شروع کردیم تلسکوپهارو بستیم تا اینکه مشتری معلوم شد شروع کردیم به رصد مشتری واقعا زیبا بود خیلی زیبا بود . بعد از گذشت نیم ساعت یه هاله ای کنار قلب العقرب دیده می شد(M4) واقعا دیدنی بود. مشغول رصد مشتری بودیم که یهو برگشتم آسمونو نگاه کردم واقعا حرف نداشت براحتی می تونستم M6 M7 سحابی سه تکه و XH با چشای غیر مسلح رصد کنم. خلاصه بعد اینکه شام خوردیم آقای دکتر نوروزی یک گروه انتخاب کرد که شهابها رو رصد کنند و ثبت شون کنند( خدا رو شکر منو انتخاب نکرد آخه داشتم به بچه ها عکاسی از شهابهارو یاد می دادم). بعد اینکه همه روش کارو یاد گرفتتن تونستم برم کمی عکاسی کنم. تا شروع کردم به عکاسی یکی از بچه ها جلوم با چراغ قوی روشن واستاد که منجر به سوختن فیلم شد همینطوری فیلمام بی خودی می سوختن( دست خودشون نبود تازه کار بودن) خلاصه دیدم نمی شه آخر بیخیال عکاسی شدیم رفتیم با آقای اکبرنیا و آقای تیمور سیف الهی روی کیسه خواب دراز کشیدیم شروع کردیم به غیبت. تا اینکه ساعت 2 صبح یکشنبه شد. تو اون موقع ها بود که بعضی ها که تازه کار بودن خوابیده بودند منم از فرصت استفاده کرم عکاسی کردم از بین عکسام اینرا اینجا گذاشتم. بدک نیستن امیدوارم که شما هم خوشتون بیاد . عکسای دوستامم تا فردا آپ می کنم آخرشن موقع برگشتن از بچه ها گرفتیم و البته عکسهای فوق العاده زیبای بارش. ممنونم که خلاصه سفرنهمه منو خوندید.

تمام عکسها از محمد انصاری

عکس بصورت مخروطی با جند نوردهی متفاوت از صورت فلکی ذات الکرسی ثبت شده است.

عکس بصورت تریس با 10 دقیقه نور دهی بیا دوربین زنیت با فیلم حساسیت 200 با عدسی واید 28 ثبت شده است .

تصویر زیر با دوربین زنیت با فیلم حساسیت 200 با 3 دقیقه نور دهی با عدسی واید 28 ثبت شده است.

 

شهاب های برساووشی هم گذشتند

               

 بارش شهابی برساووشی هم فرو نشست. با توجه با اطلاعات سازمان بین المللی شهابها IMO اوج بارش در بعد از ظهر روز یکشنبه در ساعت 2 - 3 بود و طبق اطلاعات گزارش شده از تمام مراکز مستقر رصد شهابها، تعداد شهابها در هر ساعت برابر 100 عدد تخمین زده می شود.

 

شما در تصویر زیر شاهد منظره زیبایی از آسمان هستید که مورد هجوم شهابها قرار گرفته است. این تصویر توسط یک ستاره شناس آماتور بنام Chris Peterson  ثبت شده است. این تصویر حاصل از نوردهی بلند مدت یک دوربین دیجیتالی مجهزبه لنز فیش آی Colorado ثبت شده است.

 

پترسون می گوید: این عکس حاصل از چندین عکس می باشد که بین شبهای 10-13 آگوست گرفته شده است. شما در این تصویر شاهد 284 شهاب هستید.

 

برای دریافت اطلاعات بیشتر و مشاهده گزارشات رصدگران در دور دنیا اینجا کلیک کنید.

 

تصویری که شما در زیر مشاهده می کنید توسط  Fred Bruenjes می باشد که مربوط به بارش برساووشی سال ۲۰۰۴ می باشدُ این تصویر حاصل ۶ ساعت نورهی بوسیله لنز واید ۱۱ حاصل شده است.

 

 

ترجمه: محمود انصاری

منبع: Space Weather

شاتل اندویر خشمگین بسوی فضا شلیک شد

 

شاتل اندویر ( space shuttle endeavour ) اولین پرواز خود را بعد از سانحه 2003 شاتل کلمبیا با موفقیت انجام داد. این شاتل به همراه هفت خدمه خود امروز با صدای مهیب خود عازم ایستگاه فضایی شد. در این ماموریت شاتل خانم  مورگان که یک معلم است، شش خدمه دیگر شاتل را همراهی میکند. این اولین بار است که بعد از سانحه شاتل چلنجر یک معلم عازم ایستگاه فضایی می باشد.

 

شاتل اندویر بوسیله سه موشک اصلی موتور خود که با سوخت هیدروژن مایع  و البته بهمراه دو موشک با سوخت جامد، کار می کنند، شاتل 4.5 پوندی را در ساعت 6:36:42 بعد از ظهر امروز بوقت محلی از سکوی 39A مرکز فضایی کندی  عازم ایشتگاه بین المللی فضایی کردند.

 

یک دقیقه پس از پرتاب شاتل، شاتل نیمی از سوخت مایع خود را مصرف کرده و یک دقیقه و 4 ثانیه پس از آن شاتل در ارتفاع 29 مایلی از سطح زمین بود و سرعتی تقریبا در حدود 3650 mph دارا بود. بوستر های شاتل بعد از اینکه شاتل شروع به چرخیدن در مدار صعودی بود از شاتل جدا شده و با چتر در اقیانوس آرام برای مصارف بعدی سقوط کردند و شاتل بوسیله سه موتور اصلی خود به سفر خود بسوی ایستگاه فضایی ادامه داد.

 

برای اطلاع از زمان بندی ماموریت شاتل اندویر اینجا  کلیک کنید.

 

ترجمه: محمود انصاری

منبع: Space Flight Now

 

ققنوس آتشین

این دو عکسی که شما نظاره گر آنها هستید لحظاتی پس از پرتاب موشک Delta 2 در 3 آگوست 13 مرداد ، که حاوی سطح نشین ققنوس که قرار است در 10 آگوست 2008 بر روی قطب شمال مریخ شروع به اکتشاف خود کند، ثبت شده اند. موشک دلتا 2 دارای یک موتور اصلی که دقیقا در پایین و شش عدد راکت کوچک دور بدنه موشک قرار دارد که وظیفه آنها خارج کردن و بلند کردن موشک از سطح زمین است. موشک دلتا 2 ققنوس قرن را راهی یک سفر 420 میلیون کلیومتری کرده است که قرار است که 10 ماه بعد از سفر کردن در فضای بی انتها به مریخ برسد.

 

عکس اول نشاندهنده بلند شدن اولیه موشک از کپ کانورال سکوی A17  بوسیله موتور اصلی موشک که سوخت مایع است و 9 راکت محرکه موشک است. این عکس با نور دهی نسبتا کمی در حدود 5 دقیقه بوسیله Chris Miller ثبت شده است.

 

عکس دوم در لحظه جدا سازی راکت ها از موشک است که مرحله اول ماموریت بعد از پرتاب به حساب می آید. این راکت ها که حاوی سوخت جامد هستند بعد از اینکه از موشک اصلی جدا شدن در اقیانوس آرام سقوط می کنند. شما در این تصویر نظاره گر منظره زیبایی هستید بطوری که شما بجز از مشاهده موشک نظاره گر صورت فلکی جبار و خوشه باز هفت خواهر ( پروین ) هستید . این تصویر هم توسط Chris Miller به ثبت رسیده است.

 

ترجمه: محمود انصاری

منبع: Space Flight Now

 

                  

 

                  

 

ققنوس در راه مریخ

  مریخ نشین ققنوس سفر ۱۰ ماهه‌ی خود را به سوی مریخ آغاز کرد. این مریخ نشین با موفقیت از پایگاه فضایی کیپ کارناوال به فضا فرستاده شد.

                      

به دلیل وجود یک جبهه هوای نامساعد در اطراف سکوی پرتاب موشک در مرکز فضایی کیپ کارناوال در بعد از ظهر روز سه شنبه، سوخت گیری مرحله دوم موشک بالابرنده‌ی مریخ نشین ققنوس به صورت کامل انجام نگرفت. زمانی که سوخت گیری در صبح روز چهارشنبه به اتمام رسید، نا هماهنگی در جدول زمان بندی٬ پرتاب روز جمعه ققنوس را که قرار بود به وسیله یک موشک Delta ۲ انجام شود تا ۲۴ ساعت بعد به تعویق انداخت.

مریخ نشین ققنوس پس از پرتاب راهی قطب شمال مریخ خواهد شد. ققنوس با استفاده از بیلچه، بازوی تلسکوپی و آزمایشگاه داخلی خود در جستجوی شرایط مناسب برای وجود حیات همانند زمین ( میکروبی ) و يافتن ردي از وجود ترکيبات آلي در زمان حال يا گذشته مریخ خواهد بود. ققنوس همچنین آب وهوای قطب مریخ را بررسی خواهد کرد.

منبع: سایت مجله نجوم

 نویسنده: محمود انصاری   

تصویر برداری از سطح ستاره نسر طایر

                 

ستاره شناسان با به کارگیری یک شبکه تلسکوپی متشکل از چهار تلسکوپ زمینی توانستند تصویری از نسر طایرثبت کنند. این ستاره یکی از ستارگان همسایه خورشید و از ستارگان درخشان آسمان تابستانی است.

 

تا پیش از این اخترشناسان تصاویری ازغول های سرخ تهیه کرده بودند. اما در تصویر جدید برای اولین بار سطح یک  ستاره نسبتا کوچک همانند خورشید که در هسته خود هیدروژن می سوزاند, نمایان شده است. «جان مونیر»John Monnier) ) از دانشگاه «میشیگان» (Michigan ), مجری و سرپرست مطالعه  در مورد این موضوع است که تحقیقات وی 31 می 2007 در مجله Science Express چاپ شد. او می گوید: کهکشان به وسیله عواملی  نسبتا نادر اما به همراه گرمای شدید و زیاد, سرعت زیاد چرخش ستارگان بوجود آمده است. این ستارگان بیش تر به نسر طایر شبیه اند تا خورشید و نسر طایر به ما امکان درک چگونگی قرار گرفتن این ستارگان پراکنده را در کهکشان می دهد.

 

 مونیر یکی از اعضای تیم بین المللی ستاره شناسان است که با به کارگیری چهار تلسکوپ از شش تلسکوپ مجموعه   Mt. Wilson کالیفرنیا -- که به وسیله مرکزHigh Angular Resolution Astronomy (CHARA) در دانشگاه ایالت جورجین در آتلانتا هدایت میشوند و از طرف موسسه دانشهای بنیادی ملیNational Science Foundation (NSF) حمایت جزئی می شود- این تصویر را از نسر طایر تهیه کرده است.

 

منبع: National Science Fundation

        سایت  آسمان پر از ستاره

ترجمه: محمود انصاری

Helios Aircraft

بازگشت شاتل Endeavour

                     

 

با وجود اینکه کمتر از یک ماه برای اعزام شاتل Endeavour مانده است هفت خدمه این شاتل ،که یکی از این خدمه ها یک معلم با نام "باربارا مورگان" می باشد، برای ملحق شدن به استگاه فضایی لحظه شماری می کنند.

 

شاتل Endeavour یا sts 118، باز هم بوسیله Scott Kelly برای ملحق شدن شاتل با تمام هفت خدمه آن به ایستگاه فضایی در آگوست همین سال فرماندهی می شود.

 

Kelly در روز چهارشنبه زمانی که در مرکز فضایی جانسون بود، گفت: آن لحظه برای ما ، لحظه و روز بیاد ماندنی است و برای آن پرواز کمتر از یک ماه مانده است. همه ما برای اینکه بتوانیم شانس پرواز با این شاتل را داشته باشیم ماه ها تلاش کرده ایم.  

 

مورگان در حقیقت 22 سال برای برگشت معلمان به فضا  بعد از آنکه اولین معلم با نام Christa McAuliffe ،زحمت کشیده است. Christa McAuliffe بهمرا ه شش خدمه دیگر در سال 1986 در اثر سانحه  شاتل چلنجر مردند.

 

مورگان می گوید: می شه گفت که معلمی یعنی پشتکار و استقامت و من هم یک  معلم هستم. من باور دارم در قلبم که عشق اکشتافات فضایی را دارد،  کلیدی برای همه ما است مخصوصا برای مردم جوان که آینده خود را تا بی نهایت حفظ کند.

 

حال  "مورگان و  کلی" به خدمه شاتل برای سفر 14 روزه به ایستگاه فضایی ملحق شده اند. خلبان این شاتل Charles Hobaugh، مهندس پرواز Rick Mastracchio، Tracy Caldwell Alvin Drew, ، و David Williams که از فضانوردان آژانس فضایی کانادا ،می باشند .

 

در حال حاضر شاتل Endeavour مورد بررسی های آخر خود بعد از آخرین پرواز خود در سال 2002 است. امروز مدارگرد 10 تنی بهمراه مخزن شوخت خود و بوسترهای سوخت جامد خود به سکوی پرتاب منتقل گردید.

 

شاتل Endeavour، بعد از سانحه چلنجر در سال 1986 که بوقوع پیوست، جایگزین گردید. در این ماموریت قرار است که هفت خدمه شاتل در قسمت 5 ایستگاه فضایی که در سمت آن قرار دارد قطعاتی را نصب کنند که بهای این قطعات در حدود 11 میلیون دلار است. این قطعات که قرار است بر روی ISS نصب گردد وزنی در حدود 5000 پوند یا 2267 کیلوگرم وزن دارد.

 

این دومین پرواز شاتلها بعد از پرتاب آتلانتس در این سال خواهد بود.

 

منبع: www.space.com

تاریخچه شاتل

قبل از فرود اولین فضاپیمای آپلو در 1969 بروی سطح ماه، در اکتبر 1968 ناسا مطالعه اولیه برای طراحی شاتل را آغاز کرد. در مرحله A مطالعات اولیه مشخص گردید و در ژانویه 1970 مرحله B که دارای جزئیات خاصی بود اتمام یافت.

 

در سال 1969 رئیس جمهور وقف آمریکا ریچارد نیکسون دستور تشکیل یک گروه اجرایی برای فعالیت های فضایی را صادر کرد. که این دستور بوسیله معاون ریئس جمهور آمریکا اسپیرو ت.اگنیو به کرسی نشست. آن گروه زمان مطالعات اولیه ارزیابی قرار داده، و یک استراتژی ملی فضایی که شامل ساختن یک شاتل فضایی را پیشنهاد کردند.

 

طی توسعه اولیه شاتل، بحثها و مذاکرات درباره انتخاب بهترین طراحی شاتل که از نظر قابلیت، هزینه توسعه و هزینه بهره وری دارای بهترین شرایط باشد مطرح شد. سرانجام طرح امروزی که برای استفاده مجدد مدار گرد، دارای موشکهای بالا برنده با سوخت جامد که قابلیت استفاده مجدد دارند و استفاده مخزن اضافی سوخت مایع ، مورد انتخاب قرار گرفت.

 

برنامه شاتل برای پرتاب در 5 ژانویه 1972 ،زمانی که ریچارد نیکسون دستور گسترش و بکار گیری این شاتل ها را داده بود، بسته شده بود. آخرین طراحی شاتل بودجه کمی برای ساخت و تکنولوژی کمی برای پرواز داشت که در نهایت طراحی امروزی مورد استفاده قرارگرفت.

 

                              

                      اواین شاتل فضایی،sts 1، قبل از پرتاب در روی سکوی پرتاب ، مارچ 1981

 

اولین شرکت برای برنامه شاتل شرکت North American Aviation  بود که برای مسئولیت برنامه های آپلو  در ناسا انتخاب شده بود. شرکت Morton Thiokol مسئول طراحی راکتهای سوخت جامد شاتل و شرکت Martin Marietta   برای مخزن سوخت مایع  و Rocketdyne برای موتور های اصلی شاتل انتخاب شده بودند.

 

اولین پرواز توسط شاتل قرار بود که بوسیله شاتل Columbia، که در پالدال کالیفرنیا ساخته شده بود به انجام برسد. در 25 مارچ 1979 شاتل کلمبیا به مرکز فضایی کندی بازگردانده شد و اولین پرواز با شاتل در 12 آوریل 1981 با دو خومه به انجام رسید. چلنچر در ژوئیه 1982  ، دیسکاوری در نوامبر 1983، و آتلانتیس در آوریل 1985 به مرکز فضایی کندی برای پرتاب به فضا آورده شدند. شاتل چلنچر در 28 ژانویه 1986 زمانی که لحظاتی بعد از پرتاب در حال اوج گرفتن بود بهراه هفت خومه خود متلاشی شد. ایندور به جای شاتل چلنجر ساخته شد و در می 1991 به مرکز فضایی کندی آورده شد: اولین پرتاب ایندور یک سال بعد از آورده شدن به مرکز فضایی کندی به انجام رسید. هفده سال بعد از سانحه چلنجر کلمبیا در 1 فوریه 2001 در موقع برگشت به زمین بهراه هفت خدمه خود در جو زمین متلاشی شد و تا حال شاتلی بجای آن ساخته نشده است.

 

 

محقق: محمود انصاری

منبع:   سایت تاریخچه هوانوردی

           کانال تلوزیونی ناسا و دیسکاوری

 

 

در راه بازگشت به خانه

چطور شاتل بعد از ماموریت اش که در کالیفورنیا فرود داشت به فلوریدا برای پرتاب بعدی باز گردانیده می شود؟ جواب سوال یک گذر گاه است. ناسا بوسیله دو دستگاه هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ که برای حمل شاتل ها در پشت هواپیما اصلاح و طراحی شده اند توانسته است امکان این جابجایی را فراهم آورد. صاحب امتیاز طراحی این شاتل  Shuttle Carrier Aircraft یا  SCA است، هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ مخصوص پرواز های تجاری می باشد که این شرکت وابسته به ناسا با تغییراتی مانند گذاشتن چندین پایه ،نگهدارنده و تعدادی مانیتورت برای مشاهده وضعیت شاتل ها توانسته است که امکان حمل شاتل ها را با این هواپیما ها فراهم کند. طول این هواپیما در حدود ۷۰ متر، وزن هواپیما بهمراه شاتل سوار شده بروی آن در حدود ۱۵۰۰۰۰ کیلوگرم است. در تصویر بالا شاتل آتلانتس در راه برگشت به مرکز فضایی کندی در سال ۱۹۹۸ است.

پست بعدی در مورد تاریخچه شاتل می باشد

منبع:

خبرگزاری ناسا

ماموریت های ماه

مقدمه

اهداف ماموریت های آپلو (1968-1972):

• فرود فضانوردان آمریکایی بر روی سطح ماه و برگشت آنان به زمین.
• بردن تکنولوژی لازم بروی یک محیط جدید در فضا.
• نشان دادن برتری تکنولوژی فضایی آمریکا در جهان.
• بردن برنامه های دانشمندان برای اکتشاف در ماه.
• گسترش توانایی های دانشمندان برای کار در محیط قمر.

اطلاعات گرفته شده از مرکز فضایی کندی در ژانویه 2004

 

دوازده امریکایی در حدود 160 ساعت در روی سطح ماه گذراندن, و 97 کیلومتر راهپیمایی پیاده و با ماه نوردها(lRV) کردند. آنها 2196 نمونه از صخره های ماه که وزنی در حدود 380 کیلوگرم داشتند و بین 3.1 تا 4.7 میلیارد سال قدمت داشتند, با خود به زمین آوردند. این نمونه ها بعد از اورده شدن به زمین بین 19 کشور برای تحقیقات بر روی انها تقسیم شدند. در طی این ماموریت ها 300 عکس گرفته شد و 90 آزمایش بزرگ انجام شد که 60 تای انها در روی سطح انجام شد و 30 تای انها در مدارگرد های ماه انجام شد.

 

برآورد می شود که 1 میلیارد نفر در 64 کشور شاهد پرتاب  آپلو 8 در 21 دسامبر 1968 بودند. خدمه ان را Frank Borman , Jim Lovell و Bill Anders تشکیل داده بودند که قصد داشتند شب کریستمس در مدار حرکت بسوی ماه باشند. آنها اولین کسانی بودند که می خواستند به ماه سفر کنند و از زمین از فاصله زیادی عکاسی و در فاصله 24,000mph پرواز کنند.

 

آپلو 11

گزارش فرود آپلو 11

تاریخ پرتاب: 16 جولای 1969

تارخ و ساعت فرود بر روی سطح ماه: 20 جولای 1969.اولین قدم توسط  آرمسترانگ در 10:56 EDT برداشته شد.

تاریخ بازگشت به زمین: 24 جولای 1969

 

خدمه:

Neil Alden Armstrong –( ناوبری) EVA از 2 ساعت و 32 دقیقه

Edwin "Buzz" E. Aldrin Jnr - خلبان موشک. EVA از 2 ساعت و 15 دقیقه

Michael Collins  - فرمانده اصلی موشک  

 

 

محل فرود: دریای آرامش – عرض جعرافیای  67 00 شمالی; طول جغرافیای 49 23 شرقی.

 

فعالیت ها انجام شده:

آرمسترانگ و الدرین هر کدام جداگانه در جاهای که نمونه های سنگپوش جمع آوری می کردند, راهپیمایی کردند. انجام دادن سه آزمایش و نصب پرچم آمریکا بر روی سطح ماه  از فعالیت های این فضانوردان در اولین را هپیمایی در روی سطح ماه بود. همچنین انها تماس تلفنی با رئیس جمهور وقف امریکا ریچارد نیکسون داشتند و همچنین یک جشن برای اولین سفر انسان به ماه برگذار کردند.

...

 

 

شاتل خوابیده

دیروز کانال دیسکاوری یه مستند درباره هواپیماهای غول پیکر نشون میداد وقتی داشت درباره هواپیمای AN 225 ( Antonov 225 ) بزرگترین هواپیمای دنیا درباره موارد استفاده از ان مستندهایی پخش می کرد یه مطلب جالبی گفت که تا حالا نشنیده بودن اونم این بود که زمان شوروی روسها شاتل داشتند. نه مثل شاتل های آمریکا که کلی خطرناکهستند. اسمش buran بود که معنای این لغت روسی طوفان برف است.این شاتل(بوران)نمونه ای بزرگتر از شاتل های آمریکایی (با 5 تن ظرفیت حمل بار) البته روسیه فقط یک نمونه از این شاتل ها داشته است و خیلی زود کنار گذاشته شد و فقط یک بار پرواز کامل داشته...چرا ؟منم نمیدونم.... این شاتل و هواپیمای غول پیکر در زمان انهدام دولت شوروی از میان برداشته شدند و آمریکا از نظر فضایی جلو افتاد. هواپیمای  AN225 از سال 2001 به کار گرفته شد و buran به خوابش در مزارع قزاقستان ادامه میدهد.

عارضه های ماه

• دهانه های آتشفشانی

این عارضه ها اکثرا درمناطق برخوردی و کوهستانی یافت می شوند. دهانه های آتشفشانی می توانند توسط فعالیت های آتشفشانی یا برخوردهای اجرام فضای با سطح ماه ایجاد شوند. دهانه های آتشفشانی ماه بیشتر شباهت به دهانه های برخوردهای اجرام فضایی با سطح آن است بطوری که تخمین زده می شود که حجم  مواد جابجا شده در اثر برخورد برابر حجم مداد دیواره های دهانه های اتشفشانی است (برخوردهای شبیه سازی شده در محیط های آزمایشگاه نمایان گر آن است که با خصوصیات برخورهای ماه یکی است). البته دهانه های ماه  وسیع تر و صافتر و بعضی از انها دارای قله ی مرکزی هم هستند. در اطراف دهانه های بزرگ  اکثرا پر از میلیونها دهانه های اتشفشانی پوشیده شده است. بیشتر این دهانه ها نامهای خود را از نامهای دانشمندان بزرگ و فیلسوفان و چهره های تاریخی بر گرفته اند. در روی ماه البته طرفی که رو به زمین است و ما قبلیت دیدن آن را داریم در حدود 300000 دهانه های به اندازه کافی بزرگ اند که می توان از روی زمین با تلسکوپ آنها را دید.

 

• گنبدها

برامدگی های کوچک در سطح  داخل دریاها قرار دارند که دارای ارتفاع بیشتر از 100 متراند و شعاع آنها به چندبن کیلومتر هم می رسد.

 

 

• Mascons

مناطقی با تراکم جرمی بالا که در زیر دریاها بطور منظم قرار دارند که از مناطق اولیه ماه محسوب می شوند.

 

 

 

• دره های باریک

گودالهایی هستند که دارای عرض ها  نیم تا پنج کیلومتراند,  بیشتر از 400 متر عمیق نیستند, طول آنها معمولا بیشتر از صدها کیلومتر است. عرض دهانه ها و تپه ها نشانگر آن است که آنها بعد از اکثرعارضه های ماه شکل گرفتند.

 

 

 

• برآمدگی های چین خوردگی ها

عارضه های نامنظم  با ارتفاع 100 متر و با پهنای 30 کیلومتر اند.

 

 

 

• ماه لرزه ها

بیشتر از 3000 ماه لرزه ممکن است هر ساله که باعث آن نیروی گرانشی زمین که سطح ماه را بسوی خود می کشد که این نیرو در روی ماه بصورت صخره نمایان می شود. طی ماموریت های آپلو با قرار دادن لرزه سنج روی ماه این امکان را به دانشمندان داد که کوچکترین لرزه های طبیعی روی ماه را آشکار سازد و در زمین با استفاده از این دستگاه ها این امکان را داد که بعضی از لایه های صخره داخل سطح ماه را آشکار سازند.

 

منبع:

   سایت مردمی ماه شناسی

   مقاله Lunar Surface

   ترجمه مقاله منحصرا برای سایت آسمان پر از ستاره می باشد

منشاء بوجود آمدن ماه

 

پیش از ماموریتهای آپلو به ماه درباره منشا ماه سه نظریه وجود داشت.

• نظریه به دام انداختن:

یک جرم در حل گذر, هم اندازه ی یک سیارک یا یک سیاره کوچک سرگردان و البته نزدیک که در نیروی گرانشی زمین به دام افتاده بود. هرچند, اگر این مورد بود مدار ماه می توانست یک بیضی کشیده و نه نزدیکی دایره ای مانند آن باشد(مدار ماه نزدیک دایره است).

 

• فرضیه جداشدن:

سر جورج دراون, (1845-1912), دومین پسر کارلوس, اظهار کرد که زمانی که زمین جوان و سطح آن پوشیده از مواد مذاب بود, در اثر گردش سریع زمین به دور خود مواد شروع به پرتاب شدن از روی سطح زمین کردند. این مواد سرد شده و به صورت ماه امروزی شکل گرفته است. و اظهار کردند که جای خالی این مواد در روی زمین بصورت عارضه باقی ماند که ما امروزه آن را بصورت اقیانوس آرام مشاهده می کنیم. هر چند, در زمان حال می دانیم که نمونه های صخره های زمین با ماه متفاوت است; که در واقع عامل اصلی بوجود آمدن آقیانوس آرام حرکت صفحات تکتونیکی هستند و در ضمن این تعریف نیز از نظر قوانین ریاضی درست نیست.

 

• فرضیه بوجود آمدن دوتایی:

زمین و ماه در سحابی اولیه منظومه شمسی , ابر اولیه که توانسته باعث شکل گیری منظومه شمسی شود, کنار هم شکل گرفتند. هر چند, با اینکه نمونه های هر دو جرم عناصر مثل همدیگر دارند, اما از نظر تناسب متفاوت هستند و در ضمن از نظر سن و سال صخره های هر دو جرم با هم متفاوت هستند.

 

در ماموریت های آپلو معلوم شد که عامل اصلی بوجود آورنده ماه یک برخورد است.

 

• نظریه برخورد:

این تئوری, که توسط W. Hartmann و D.R. Davis در سال 1974 ارائه شد.حالتهای که زمین اولیه در اویل عمر خود در اثر یک برخورد با یک سیاره دیگر هم اندازه و هم جرم مریخ باعث شد که مواد گسیخته شده گرد هم امدند و ماه رو تشکیل دادند. برخورد توانسته بود جذب اجرام حاصل از برخورد را بهمراه داشته است, ترکیب دو هسته و گسیلیدگی وسیع مقادیر مواد پخش شده, که یک ابر دور زمین تشکیل داد. این ابر ذکر شده دارای یک گوشته زیرین توانایی جذب و گردش به شکل گیری یک قمر کروی که ما امروزه به شکل ماه می شناسیم, داشت. همچنین نظریه برخورد مدار و گردش زمین و ماه را نیز توضیح می دهد. کجی مدار زمین , 22.5 ,همچنین می تواند  توسط یک برخورد که به زمین کوبیده شده توضیح دهد.

 

یکی از بسطهای این تئوری ...

 

• تئوری بزرگ((BIG SPLAT THEORY:

جسم برخوردی با جرئیات ذکر شده به Theia نسبت داده شده بود, سیاره دیگر که در منظومه ما به تازگی شکل گرفته است. در افسانه های یونانی Theia به عنوان مادر ماه ذکر شده است. مدار Theia بی ثبات بوده و به تدریج به سمت نزدیکی زمین حرکت می کرد.سرانجام بعد از 4 میلیارد سال این سیاره با زمین ما برخورد می کنه در اثر شدت برخورد هر دو سیاره به شکل مذاب تبدیل شدند.  Theiaدر اثر برخورد از بین رفته و زمین دوباره هسته آهنی خود را جذب کرد. سطح زمین در یک دریا از مواد گداخته و یک تیکه عظیم از مواد مذاب آخشته شده در فضا سوخته شده بود.مواد مذاب در دور زمین پیوسته شده و تحت نیروی جاذبه زمین به شکل ماه امروزی در آمده اند. این فرآیند از ترکیب مواد مذاب و کامل کردن ماه بطور فرضی شش روز در نظر گرفته شده است.

 

قابل توجه است که در این تئوری و فرضیه آخر تمام نظریه های قبلی ذکر شده است.

این تئوری آخری توسط Dana Mackenzie تحت نام تئوری بزرگ یا ماه ما چگونه تشکیل شده ارائه شده است.

 

منبع: سایت Popular Moon Info

          ( Sky and Telescope Journal (April

اسرار آمیز

سحابی خرچنگ انبوه از تارهای اسرار آمیز است که در نتیجه منبسط شدن ستاره در 1054 سال بعد از میلاد است. این ابرنواختر تماشایی و زیبا زمانی که در آسمان نمایان شد توسط چینی ها  و( احتمالا) توسط ستاره شناسان آناسازی هنوستان  ثبت شده است.این سحابی آنقدر درخشان بود که طبق نوشته های چینی ها این سحابی در طول روز هم دیده می شد. تارهای این سحابی به این دلیل اسرار آمیز هستند و این گونه دیده می شوند که  دارای حجم کمتری از ابرنواختر اصلی  و دارای سرعت زیادی نسبت به میدان انفجار هستند. تصویر بالا  توسط تلسکوپ غول پیکر 8.2 متریVLT گرفته شده است. زنگهای تصویر نماینگر این هستند که چه اتفاقی برای الکترونها  در سحابی خرجنگ بوقوع پیوسته است. رنگ قرمز نماینگر ترکیب شدن الکترونها با پروتونها برای ساختن اتم هیدروژن است, آبی روشن نماینگر چرخیدن الکترونها دور میدان مغناطیسی  حاصل از سحابی مرکزی  هستند.پیش بینی میشود که احتمالا در مرکز این سحابی  یک تپ اختر وجود دارد . یک ستاره نوترونی در حال چرخشبه دور خود که در مورد این مورد سرعتی در حدود  30 دور در ثانیه به دور خود تخمین زده می شود .

 

منبع:

سایت خبر گذاری ناسا